Vrystaat Landbou (VL) het kennis geneem van die onlangse aankondiging deur die regerings van Suid-Afrika en Duitsland oor ’n nuwe vennootskap wat daarop gemik is om bek-en-klouseer te bekamp.

Hoewel internasionale samewerking en kennisuitruiling verwelkom word, is Vrystaat Landbou bekommerd dat die ooreenkoms nie die dringende werklikhede aanspreek waarmee Suid-Afrikaanse boere tans te kampe het nie.

“Suid-Afrika is midde-in ’n langdurige en groeiende bek-en-klouseerkrisis wat reeds ernstige ontwrigtings in die beweging van vee, marktoegang en die finansiële volhoubaarheid van produsente veroorsaak het. Die situasie vereis onmiddellike, praktiese ingrypings, nie langtermyn diplomatieke inisiatiewe nie,” sê Francois Wilken, president van Vrystaat Landbou.

“Duitsland se veesektor funksioneer onder omstandighede wat wesenlik verskil van dié in Suid-Afrika. As ‘n land wat vry is van bek-en-klouseer sonder inenting, is Duitsland se stelsels gebou rondom vinnige inperking, uitdunning en streng biosekuriteit binne ‘n goed toegeruste veeartsenykundige infrastruktuur. Suid-Afrika, daarenteen, staar aktiewe uitbrekings in verskeie provinsies in die gesig, met poreuse grense, ’n wild-veekoppelvlak en ’n staatsveeartsenydiens met ernstige kapasiteitsbeperkings.

Wilken is bekommerd dat die vennootskap die risiko loop om waardevolle tyd en hulpbronne te vermors na kennisdelingsprogramme, beleidsbesprekings en tegniese uitruilings, terwyl boere vinnige, grootskaalse inenting, duidelike en praktiese diere-identifikasiestelsels en effektiewe bewegingsbeheer op die grond benodig, met minimale impak op marktoegang en kontantvloei.

VL merk ook op dat die Minister van Landbou voorheen ‘n taakspan aangestel het wat bestaan uit toonaangewende tegniese kundiges om praktiese oplossings vir die bestuur van bek-en-klouseer in Suid-Afrika te ontwikkel. Daarbenewens is ‘n 10-jaar strategiese plan vir bek-en-klouseerbestuur aangekondig om die land te lei na volhoubare beheer en uiteindelike uitwissing van die siekte.

VL sê egter dat daar blykbaar min sigbare vordering was met die implementering van die uitkomste van hierdie werk, en die langtermynplan blyk nou van die nasionale agenda te verdwyn het. Eerder as om nuwe internasionale inisiatiewe te loods, moet die regering die implementering van die aanbevelings en strategieë wat reeds met plaaslike kundigheid ontwikkel is, prioritiseer.

VL glo dat Suid-Afrika dringend moet fokus op:

• Uitbreiding van toegang tot effektiewe entstowwe en die privaatsektor in staat stel om meer te help met inentingsprogramme
• Versterking van grensbeheer en siektemonitering
• Herstel van funksionele veeartsenykundige dienste met voldoende kapasiteit om uitbrake te bestuur

VL wil graag sy waardering uitspreek vir die entstowwe wat reeds versprei is om geaffekteerde boere te help, sowel as die ondersteuning wat van die provinsiale departement van landbou ontvang is ten spyte van hulpbronbeperkings. Hierdie pogings het belangrike verligting aan boere op die grond gebied.

“Sonder die vinnige beskikbaarheid van entstowwe kan ons nie bek-en-klouseer effektief beheer nie. Nasionale besluitnemingsknelpunte moet uitgesorteer word om die veebedryf te beskerm,” sê Wilken.

Bron: Vrystaat Landbou